خط تولید

A note on the structure of the goal-programming model: assessment and evaluation
نگاهی بر ساختار مدل برنامه ریزی آرمانی: تشخیص و ارزیابی

نویسنده: احمد کی ریفایی
مترجم: محمد باقرزاده
نشریه: International Journal of Operation & Production Management، ۱۹۹۶

چکیده
روند رو به رشد پیچیدگی رقابتهای تجاری امروزی، سازمان ها را بر این حقیقت که مصرف کنندگان بیش از پیش کیفیت گرا و قیمت گرا شده اند آگاه ساخته است و این به این معنا است که ابقاء هر سازمان در بازار ملی و بین المللی وابسته به استفاده هر چه بیشتر از تکنیکهای علمی در فرآیند تصمیم گیری است. بهره گیری از تکنیکهای علمی مستلزم پیروی از مراحل معینی می باشد که مهمترین آنها عبارتند از:
•    شناسایی مسئله: این مرحله نیازمند شرح کاملی از مسئله و علائم آن می باشد. در برخی موارد مسئله واضح بوده و می توان به راحتی آن را کمی سازی کرد اما برخی دیگر نیازمند پژوهش و بحث و گفت و گوی بیشتر میان اعضای گروه پژوهش می باشد. با این وجود کلیه مباحث مطرح شده در جلسه می بایستی شفاف سازی شده و همچنین تک تک اعضای گروه می بایستی بر راه حل مسئله توافق حاصل کنند.
•    کمی سازی مسئله: قدم بعدی پس از شناسایی مسئله، بیان آن بصورت کمی (ریاضیاتی) می باشد.
•    حل مسئله: پس از آنکه مسئله بصورت ریاضی تدوین و فرموله بندی شد مرحله بعدی فراهم کردن راه حل می باشد، به عبارت دیگر بدست آوردن جواب برای متغییرهای تصمیم گیری. برای دستیابی به بهترین راه حل ممکن مدلهای کمّی بسیاری در دسترس تصمیم گیران می باشد. همچنین نرم افزارهای کاربر پسند  بسیاری جهت حل مدل های کمی وجود دارد. صحت و دقت مدل کمّی از اهمیت بسیاری برخوردار است زیرا عدم وجود این دو نتایج گمراه کننده ای به همراه خواهد داشت.
این مقاله مدل بسیار قدرتمند کمّی را شرح می دهد که اگر بطور صحیح استفاده شود می تواند ابزار متعالی در برنامه ریزی راهبردی سازمان ها به حساب آید. این مدل کمّی توسط چارنز و کوپر  [۱] به عنوان نسخه توسعه یافته برنامه ریزی خطی ، و به نام برنامه ریزی آرمانی  تدوین شده است. مقاله حاضر توانایی این مدل را به تصویر خواهد کشید و بیانگر آن خواهد بود که اگر مدل به طرز نادرست و نامناسب تدوین شود نتایج منحرف کننده ای در بر خواهد داشت. ادامه مقاله معرفی کوتاهی از برنامه ریزی آرمانی می باشد.

جهت مشاهده اطلاعات بیشتر و دریافت فایل مقاله و ترجمه، به ادامه مطلب بروید
بخش هایی از مقاله:

برنامه ریزی آرمانی نسخه توسعه یافته برنامه ریزی خطی می باشد. اکثر خوانندگان  با مفاهیم و فرضیات اصلی برنامه ریزی خطی (( متد بهینه سازی که بیش از چهار دهه با موفقیت مورد استفاده قرار گرفته )) آشنا هستند. این متد در بهینه سازی یک تابع هدف با توجه به چندین محدودیت خطی به حل مسائل می پردازد. اگر چه برنامه ریزی خطی در سطح وسیعی در فرآیند های تصمیم گیری مورد استفاده قرار می گیرد اما محدودیت عمده ای که به همراه دارد این است که کاربر را محدود می سازد تا مسائل خود را به یک تابعِ تک هدفه محدود سازد.

مراحل اصلی تدوین مدل برنامه ریزی آرمانی بسیار شبیه برنامه ریزی خطی می باشد. تفاوت عمده این دو آن است که مدل برنامه ریزی آرمانی تابع هدف را مستقیماً بهینه سازی (بیشینه/کمینه) نمی کند، بلکه سعی دارد انحرافات بین اهداف مورد نظر و نتایج محقق شده را به حداقل برساند.  این اهداف به ترتیب سلسله مراتب اهمیت اولویت بندی می شوند.

تعداد تقریبی کاراکترهای فایل ترجمه مقاله: ۱۵۰۰۰
قیمت ترجمه مقاله: ۶۰۰۰ تومان