خط تولید

یکی از مواردی که در سطوح بالای تحصیلی به دانشجویان آموزش داده می‌شود و از آنها انتظار می‌رود که توانایی خود را در این زمینه گسترش دهند،ارائه مطالب علمی به افرادی با دانش و تحصیلات متفاوت با حوزه آنها می‌باشد. نحوه برگزاری کلاس‌های کارشناسی ارشد و دکتری، به خودی خود این هدف را در کنار سایر اهداف آموزشی دنبال می‌کند. در رشته‌هایی همچون مدیریت، این توانایی از اهمیت بیشتری برخوردار است.
تصور کنید یک شرکت تولیدی، دچار مشکلات فروش یا تولید شده است و یا برای کسب گواهینامه یا استانداردی مجبور به آموزش نیروی انسانی خود می‌باشد. در این شرایط اولین راه‌حل و گزینه پیش‌رویِ مدیران این سازمان‌ها شرکت دادن کارکنان بخش مربوطه و یا حتی مدیران میانی و عالی در سمینار‌های علمی در حوزه مدیریت می‌باشد تا از این طریق توانایی‌های ادراکی و فنی منابع انسانی سازمان تقویت شود. اما در این بین یک اختلاف و تفاوت نظر عمیق وجود دارد، از آن رو که آموزش‌های مدیریتی بیشتر با هدف افزایش توانایی‌های ادراکی صورت می‌پذیرد و حال آنکه بسیاری از شرکت‌کنندگان در این دوره‌ها انتظار دارند دانش ملموس و فنی خاصی به آنها آموزش داده شود.
امروز به دعوت یکی از دوستان در سمیناری با موضوع CRM شرکت کردم و ناتوانی مدرس و مجموعه برگزارکننده سمینار و همچنین تفاوت اهداف شرکت‌کنندگان، مرا بر آن داشت تا به مواردی از نگاه خودم در خصوص اینگونه سمینارها بپردازم و نظر دوستان را نیز در این مورد جویا شوم.
افرادی که در اینگونه سمینارها شرکت می‌کنند، به طور معمول از گروههای متفاوتی شامل دانشجویان، مدیران صنایع، صاحبان کسب‌وکارهای بخش خصوصی، کارکنانی که به اجبار سازمان‌ها در این جلسات حضور پیدا کرده‌اند و عده‌ای مدعو می‌باشند. دانشجویان عموماً با هدف کسب تجربه در نحوه برگزاری اینگونه سمینارها و غنی بخشیدن به دانش خود در زمینه مورد بحث وارد اینگونه جلسات می‌شوند و بیشتر به یادگیری و بررسی کنش‌های دیگران می‌پردازند؛ افرادی که به عنوان مدعو در این جلسات شرکت می‌کنند، معمولاً نقش شنونده را ایفا می‌کنند و به جز مواردی که از آنها چیزی خواسته شود، عکس‌العمل خاصی از خود بروز نمی‌دهند؛ کارکنانی هم که به اجبار سازمانِ خود در این سمینارهای آموزشی شرکت می‌کنند بیشتر سعی در جمع‌آوری مطالبی دارند که به عنوان گزارش به سازمان‌شان ارائه دهند. اما در این بین مدیران صنایع و صاحبان کسب‌و‌کارهای بخش خصوصی، با هدف کسب منافعی بیشتر از مبالغی که پرداخت نموده‌اند وارد این سمینارها می‌شوندو مهمترین هزینه آنها زمان می‌باشد.
حال در سمیناری که قرار است به طور تخصصی CRM را برای شرکت‌کنندگان تشریح کند، اگر صرفاً مباحثی کلی در خصوص بازاریابی و مباحث آکادمیک پرداخته شود و از بررسی موشکافانه نرم‌افزارهای آن پرهیز شود؛ آنگاه گروه مدیران صنایع و صاحبان کسب‌و‌کارها از کنار این زیان به راحتی نخواهند گذشت و نارضایتی ایجاد شده را هرگز نمی‌توان در ادامه راه مجموعه برگزارکننده جلسه نادیده گرفت. و لذا باید توجه داشت که در صورت اقدام به برگزاری چنین جلساتی در درجه اول باید از افراد باتجربه دعوت به عمل آورد تا گروه را همراهی نماید و همچنین در نظر داشت که هدف و سطح آموزش در تبلیغات به طور شفاف مشخص شود و از مبالغه در خصوص ویژگی‌های آن به شدت پرهیز نمود. از دوستانی که تجربیات مشابهی در این زمینه دارند، تقاضا می کنم که در بخش نظرات به موارد دیگری که لازم می‌دانند در اینگونه جلسات لحاظ شود، اشاره نمایند.

نویسنده: مصطفی احمدی