خط تولید

در حالیکه کمتر از یک سال از شروع بحران مالی در غرب نگذشته است، خودروسازان آمریکایی با مشکلات متعدد روبرو شده‌اند و حتی این مشکلات تا شرق آسیا و تویوتا هم ادامه پیدا کرده است. فرانسه -هرچند در عرصه تولید خودرو جایگاهی مشابه آلمان، آمریکا و ژاپن ندارد- در دام این بحران گرفتار و کمبود تقاضا به مشکلی اساسی برای خودروسازان این کشور بدل شده است.
تصور کنید بحران مالی در غرب برای مدت ۵ سال و یا بیشتر ادامه پیدا کند و همچنین اصل هوشمند بودن انسان‌ها را هم به آن اضافه کنید. در چنین شرایطی، جایگاه خودرو حداقل در زندگی مردم عادی به شدت کمرنگ و این کالا به عنوان یک هزینه مازاد محسوب خواهد شد. تولید کنندگانی همچون تویوتا -با حجم تولید بسیار بالا- با ظرفیت بیکار زیادی مواجه خواهند شد. کارکنانی که سازمان‌های ناب در مقابل آنها تعهد بلند مدت دارند، به مشکل اساسی این سازمان‌ها تبدیل خواهند شد و “حذف اتلاف” در جایگاهی بعد از “جذب مشتری” قرار خواهد گرفت.
شاید زمانیکه هنری فورد پارادایم “تولید انبوه” را به عرصه تولید معرفی کرد، هرگز تصور نمی‌کرد که در کمتر از یک قرن پارادایم “تولید ناب” جایگزین آن شود. به نظر می‌رسد در صورت تداوم بحران مالی، عرصه تولید آبستنِ پارادایمی دیگر شود، که پارادایم‌های قبلی را به دست فراموشی بسپارد. پارادایمی که بتواند سازمان را در مقابل محیطی به مراتبط ناملایم‌تر و خشن‌تر از گذشته حفظ کند.

نویسنده: مصطفی احمدی